Ik heb een droom met Nom eat…

on

Koken, kokerellen, toveren met ingrediënten. Ik doe het zo graag. Maar, dat is niet altijd zo geweest.

Het is bij mij gegaan van als jongere af en toe eens iets uit een kookboek maken. Dat lukte op zich wel, maar een aardappel had ik nog nooit gekookt.

Toen ik op kot ging kon ik dus eigenlijk niet echt gewoon alledaags koken. Het ging zelfs zo ver dat ik mijn papa eens moest bellen om te vragen hoe je couscous moet koken, want dat kan je toch niet afgieten…

Ja, je snapt het wel. Zeven jaar geleden (wow shit, al zo lang??) was ik echt een newbie op kookvlak.

Ik ben wel gewoon van thuis om elke dag vers te eten, dus ik leerde op kot al snel patatjes koken, spaghetti maken enzovoort, maar het bleef bij heel standaard eten. Ik at toen ook nog vlees en vis, dus veel experimenteren zat er nog niet in. Een chili sin carne maken was echt al speciaal. Het werd dan ook voor lange tijd mijn lievelingsgerecht toen ik het ontdekte. Zeker toen guacamole zijn intrede deed in mijn leven en ik een instant verslaving opliep. Wekelijks kwam er chili sin carne op mijn bord. Met wraps, guacamole en veeeel kaas. Heerlijk! Mijn guacamole maakte ik lange tijd gewoon met een kruidenmix uit een pakje, tot ik ontdekte hoe veel lekkerder verse guac is!

Toen ik veggie werd en ook meer op mijn gezondheid begon te letten, en dus vaker etiketjes begon te lezen, begon ik vanzelf ook meer te experimenteren in de keuken. Meer en meer. Als ik nu terugkijk op die tijd voordat ik veggie was denk ik “Ik kon echt niet koken”. Op zich wel fijn, want op restaurant werd ik veel vaker aangenaam verrast.

Nu vind ik mijn eigen eten soms zo lekker (ja sorry, alle bescheidenheid is weg) dat ik niet meer vaak verrast wordt op restaurant. “Dit kan ik zelf beter maken” wordt stilaan mijn leuze en uit kookboeken kook ik ook niet meer vaak, want ik weet het toch beter. (Hoewel sommige kookboeken zo goed zijn dat die gedachte niet echt opgaat).

Maar dus, of ik een restaurant wil openen? Nee hoor! Niets voor mij. Laat mij maar voor mezelf en wat vrienden koken en tussendoor af en toe lekker gaan eten ;). Al die stress zou ik niet aankunnen en ik zou me veel te onzeker voelen (en daar is die bescheidenheid weer, long time no see).

Wat dan wel mijn droom is?

Hoe leuk ik het vind als jullie mijn receptjes maken. Hoe blij ik ervan wordt als jullie me laten weten dat het echt lekker was! Hoe trots ik ben als mensen mijn receptjes stiekem maken voor vleeseters die het verschil niet merken. Maar ook, hoe hard het mij opvalt dat jullie (af en toe graag) comfortfood eten, echte klassiekers, maar dan vegan. Omdat het kan. Omdat het ook écht lekker is! Omdat het soms zelfs lekkerder is dan met vlees. Als het écht goed is klaargemaakt kan dat allemaal.

Maar ook omdat ik het zo enorm leuk vind om mijn werk fysiek vast te hebben. Niet online. Niet op een scherm. Zoals de artikels die ik schrijf voor Eva Magazine. Blij als een kind als ik dan een exemplaar in mijn handen krijg. En ook blij hoeveel complimentjes ik krijg over mijn foto’s. Omdat ik daar zelf heel onzeker over ben. En omdat ik niet eens een fatsoenlijk fotobewerkinsprogramma heb.

Maar vooral, om mijn missie te volbrengen. Omdat ik écht geloof dat we minder vlees en zuivel moeten gaan eten. Voor onze planeet, voor de dieren en dus ook voor onszelf en ons nageslacht. Daar geloof ik écht in. En ik wil tonen dat dat echt kan en niet zo moeilijk is als het lijkt. Geloof me, er was een periode dat ik no way mijn vlees, vis en kaas ging opgeven. Toen leek het nog een verplichting. Van zodra de klik in mijn hoofd er was en ik beter leerde koken was er niets moeilijks meer aan. Het is niet dat ik “geen vlees MAG” eten, het is dat “ik er volledig zelf voor KIES om dat niet te doen”. Ik kan mijn eigen keuzes maken en dat is zeker geen verplichting.

TROMGEROFFEL

Daarom is mijn grote droom om een kookboek te maken. Ik besef maar al te goed dat de kookboekenmarkt oververzadigd is. En toch… Toch ben ik, ondanks mijn onzekerheden, zeker dat ik nog iets heb bij te dragen. Ik wil een uniek kookboek maken. Een dat nog niet bestaat. Met receptjes die nog niet verzameld zijn in een kookboek. Verrassende receptjes die ook vleeseters echt lekker gaan vinden. Want volgens mij is dat écht de toekomst. Mensen eten nu eenmaal graag vlees en vis, dus ik moet gewoon tonen dat het plantaardig ook kan, met evenveel smaak en een even hoog comfortfoodgehalte. En ik ben ervan overtuigd dat ik dat kan.

#yolo ga ik een kookboek maken? Wel, wie niet waagt niet wint zeggen ze toch altijd? En dat is waar. Als ik het niet probeer, zal ik het nooit weten. Ik heb lang gedacht dat je eerst miljoenen volgers op Instagram moet hebben vooraleer je interessant genoeg bent voor de hoog-verzadigde kookboekenmarkt. Maar meer en meer zie ik in dat er aan Instagram veel show is en weinig écht. Als ik in de winkel kookboeken van Instafamous mensen inkijk zie ik vaak niet veel origineels*. Die boeken verkopen omdat de personen erachter populair zijn, maar niet per se omdat de gerechten top zijn. Kookboeken die ik dan weer wel enorm goed en vernieuwend vind zijn vaak van mensen die helemaal niet zo veel bezig zijn met social media en dus ook niet per se zoveel volgers hebben.

(*uiteraard is dat niet altijd zo. Er zijn ook veel heel goede kookboeken van mensen met veel volgers op social media).

Goed werk, daarover gaat het. En ik denk wel dat ik het in mij heb. Dus ik wil het proberen. Heeel spannend vind ik het wel om het hier openbaar te maken. Maar, dat maakt het toch weer een stapje echter, niet?

Hoewel ik al een concreet idee heb waar ik met die boek naartoe wil ben ik toch heel benieuwd naar wat jij leuk zou vinden? Welk vegan kookboek zou jij écht willen kopen? Laat het mij zéker en vast weten, want dat helpt me enorm verder.

Dank je wel en ik hou je zeker op de hoogte van deze droom 🙂

#dreambig

X

Lisa

 

 

Advertenties

5 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Tine schreef:

    Wat goed! Ik vind je enthousiasme zó aanstekelijk, en ik weet zeker dat jij je droom gaat kunnen waarmaken. Ik denk niet dat er al een kookboek bestaat met veganized Vlaamse klassiekers, en amai, wat zou dat leuk zijn! Recepten die iedereen kent van bij zijn/haar grootmoeder, maar dan plantaardig. Héél veel succes!

    Liked by 1 persoon

    1. nom.eat.live schreef:

      Hey Tine, dat is zo enorm fijn om te horen! Dank je wel 😊

      Like

  2. Nadine schreef:

    Blijven doen waar je van droomt, Lisa, want je hebt volgelingen 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. nom.eat.live schreef:

      Dank je voor de lieve reactie Nadine!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s